|
|
Chamemos. Chamemos as
mulleres da nosa terra ensinémoslles os
perigos do camiño mostrémoslles onde teñen que bater
as suas costumes inocentes. Mirémonos no sexo
das mulleres da nosa terra, preguémoslles que nos compadezan cun pouco de blasfemia Alabemos a
sua maxia descolorida polo sol, salpicándoas de
dionisíaca luz. Chamemos Chamemos a esas mulleres cosamos a
sua tez agrietada coa nosa lingua
Deámoslles o inútil segredo do monte Apolo, tantos
anos levado a costas polos homes. |
|